دانلود مقاله منافع و مزایای اندازه گیری سرمایه فکری-پایان نامه با موضوع شاخص های سرمایه فکری

منافع و مزایای اندازه گیری سرمایه فکری

شناسایی و نقشه یابی (نقشه برداری[1]) دارایی های نامشهود

شناخت الگوهای جریان های دانشی دردرون سازمان

اولویت بندی مباحث دانشی حیاتی و سرنوشت ساز

تسریع و شتاب دادن به الگوهای یادگیری درون سازمانی

شناسایی بهترین عملیات[2] و اشاعه آن در سرتاسر سازمان

تحت نظارت داشتن مستمر ارزش دارایی ها و پیدا کردن راه هایی برای افزایش ارزش آنها

درک شبکه های اجتماعی سازمان و شناسایی عاملان تغییر

افزایش نوآوری

درک بیشتری ازاین موضوع که چگونه دانش، یکسری روابط متقابل را بوجود می آورد

افزایش فعالیت های همکاری و فرهنگ تسهیم دانش در نتیجه افزایش آگاهی از منافع و مزایای مدیریت دانش

افزایش خود ادراکی کارکنان از سازمان و افزایش انگیزش آنها

ایجاد و خلق فرهنگ عملکرد گرا (کانان، 2004)

افزایش شفافیت

افزایش قیمت سهام

بهبود خط مشی گذاری در سطح ملی و کاهش شکاف اطلاعاتی در بازارهای مالی و موفقیت شرکتها در زمینه اجرای استراتژی های خود.

و …

شاید یکی از مهمترین دلایلی که شرکت ها را به اندازه گیری سطح سرمایه های فکری خود را غب نمی­کند عدم اجماع در مفهوم طبقه بندی ها و اجزای سرمایه فکری و گوناگونی و تعدد روشهای اندازه گیری سرمایه فکری است.

اندازه گیری و گزارش دهی سرمایه فکری هزینه های عملیاتی را افزایش می دهد که محصول قوانین جدید است.

اندازه گیری و گزارش دهی سرمایه فکری موجب می شود که برخی از اطلاعات حساس رقابتی که قبلاً فاش نشده بود در قلمرو عمومی افشا شود که ممکن است به ضرر سازمان تمام شود.

ارزشگذاری سرمایه فکری برخلاف دارایی های مشهود، خیلی ذهنی است. یک نمونه کوچک از این موضوع اندازه گیری مهارت های فنی شرکت های با تکنولوژی پیشرفته و بالاست.

استانداردهای اندازه گیری و گزارش دهی هنوز درمراحل ابتدایی خود به سر می برند و مبهم و ساختار نیافته هستند (سیتارامان، 2004).

با افزایش پیچیدگی طبقه بندی سرمایه فکری، عملیات حسابداری نمی تواند برای شناسایی و اندازه گیری دارایی های نامشهود جدید در سازمان، بویژه در سازمان هایی که مبتنی بر دانش هستند، کاری انجام دهد (پتی، 2000).

مطالعه و اندازه گیری سرمایه فکری بیشتر به عنوان یک هنر توصیف می شود تا یک علم و در برگیرنده عوامل روانی و خلاقیت و شامل ترکیبی از مطالعات رفتاری است (لیم، 2000).

بیشتر تحقیقات انجام شده در زمینه سرمایه فکری، مطالعه موردی بوده است و برای درک بهتر از روش های اندازه گیری سرمایه فکری باید از سایر روش های تحقیق نیز استفاده کرد (پتی، 2000). استفاده از رویکرد اقدام پژوهشی و رویکردهای چند روشی و متعدد در این زمینه بسیار مفید است. اما یکی از مهمترین مشکلات در زمینه اندازه گیری سرمایه فکری به روش ها و سیستم های ناکارآمد و ناکارایی حسابداری و پارادایم حسابداری سنتی مربوط می شود.

تسلط به موضوع بحث سرمایه فکری و اندازه گیری سرمایه فکری مستلزم وجود افرادی است که در زمینه استراتژی، مدیریت دانش، منابع انسانی و جامعه شناسی و سایر علوم انسانی تخصص داشته باشند که این موضوع با جهانی که به تخصص گرایی در یک زمینه خاص توجه دارد متناقض است.

 

[1] – Mapping

[2] – Best practices