دانلود پایان نامه محافظه کاری و مشکلات نمایندگی:پایان نامه درباره انعطاف پذیری مالی شرکت ها

محافظه کاری و مشکلات نمایندگی:


مدیران ارشد شرکت ها که مسئول تهیه صورت های مالی هستند با داشتن اطلاعات کامل از وضعیت مالی شرکت، آگاهی بیشتری نسبت به سرمایه گذران و اعتباردهندگان دارند و اغلب خوشبین اند و سعی دارند که تصویر واحد تجاری را مطلوب جلوه دهند. در صورتی که تصویر واحد تجاری مطلوب به نظر برسد، انگیزه تزریق سرمایه و منابع مالی از طریق افراد برون سازمانی افزایش می یابد. اصول و رویه های حسابداری به پشتیبانی مراجع تدوین کننده استانداردهای حسابداری، در چنین شرایطی به منظور متعادل کردن خوشبینی مدیران و حمایت از حقوق ذینفعان و ارائه منصفانه صورت های مالی، مفهوم محافظه کاری را به کار می گیرد. بدین ترتیب، محافظه کاری به عنوان یکی از اصول محدود کننده حسابداری، سال هاست که مورد استفاده قرار می گیرد و به رغم انتقادهای فراوان بر آن، همواره جایگاه خود را در میان سایر اصول حسابداری حفظ کرده است. از این رو می توان محافظه کاری را به عنوان سازوکاری نام برد که اگر به درستی به کار رود، منجر به حل بسیاری از مسائل نمایندگی و نبود عدم تقارن اطلاعاتی می شود که جملگی برخاسته از شکاف اطلاعاتی روز افزون بین مدیران و تأمین کنندگان منابع مالی واحدهای تجاری در دنیای امروز است. ]15[

با جدا شدن مالکیت و مدیریت، مدیران به عنوان نماینده مالکان (سهامداران)، شرکت را اداره   می کنند .با شکل گیری رابطه نمایندگی، تضاد منافع بین مدیران و سهامداران ایجاد می گردد. بدان معنا که ممکن است مدیران دست به رفتارهای فرصت طلبانه زده، تصمیماتی را اتخاذ نمایند که در جهت منافع آنها و عکس منافع سهامداران باشد. نیاز به حاکمیت شرکتی (نظام راهبری شرکت) از تضاد منافع بالقوه بین افرادحاضر در ساختار شرکت ناشی می شود. نبود مکانیسم های حاکمیت شرکتی، این امکان را به مدیران می دهد که در جهت منافع شخصی خود به جای منافع سهامداران حرکت نمایند. ]26 [شرکت ها به عنوان واحدهای اقتصادی، همواره به دنبال سودآوری و دستیابی به ثروت بیشتر می باشند. به دلایل مختلفی که مهمترین آنها جدایی مالکیت از مدیریت می باشند، شرکت ها علاوه بر وظیفه انجام فعالیت اقتصادی، وظیفه پاسخگویی به افراد بیرون از شرکت را نیز بر عهده دارند. کاراترین شکل پاسخگویی، بر اساس شواهد تجربی، گزارشگری مالی می باشد . بنابراین به نظر می رسد که شرکتها نه تنها وظیفه انجام فعالیت اقتصادی را بر دوش خود دارند، بلکه مجبور به گزارشگری در مورد نتایج فعالیت خود می باشند و به همان میزانی که انتظار می رود در انجام فعالیت اقتصادی، سعی در کاهش هزینه ها و درآمدهای خود داشته باشند، تلاش می کنند گزارشگری مالی خود را در جهتی هدایت نمایند که تفسیر استفاده کنندگان از صورت های مالی موجب انتقال ثروت به خارج از شرکت نشود. به عبارت دیگر شرکت ها، جدای از ارائه صادقانه نتایج عملیات و وضعیت مالی که مورد نظر نهادهای تدوین کننده استانداردهای حسابداری می باشد، به عواقب اقتصادی گزارشات مالی نیز توجه می کنند. توجه به عواقب اقتصادی موجب می شود که صورت های مالی، دیگر ارائه صادقانه نتایج فعالیت های شرکت نباشند. عدم ارائه صادقانه نتایج عملیات، عموما خود را به شکل ارائه سود کمتر یا بیشتر از واقع نشان می دهد. ]2 [